Lectio Divina: Jak uaktywnić "powerbank" Jezusa
Pan Jezus powiedział «Niedobrze jest zabierać chleb dzieciom, a rzucać szczeniętom». Czy to zdanie, może znane porzekadło jest prawdziwe? Jest prawdziwe dla zwykłego człowieka ubogiego, który ma jakiś skąpe, ogranicone dary Boże. Ma troszkę chleba dla dzieci i oczywiście, że prędziej nakarmi własne dziecko niż psa. Już trochę bogatszy człowiek nakarmi i dziecko i psa i sąsiada...
Ale czy Jezus był ubogi w dary i musiał wybierać czy da kawałek uzdrowienia i musi wybierać temu czy tamtemu, bo ma ograniczoną pojemność baterii powerbanku na ileś tam uzdrowień i ewentualnie okruchy.
Odpowiedź mi się nasunęła, kiedy słyszałam dziś Słowo Boże z Księgi Jeremiasza. "Pan się mu ukaże z daleka: Ukochałem cię odwieczną miłością, dlatego też PODTRZYMYWAŁEM dla ciebie ŁASKAWOŚĆ" (Jr.) Zobaczyłam wówczas oczyma duszy obraz Miłosierdzia Sw Siostry Faustyny Jezusa "ukazującego się z daleka" i pomyślałam, że Jezus miał od samego początku pełnię Łask i nie musiał "oszczędzać baterii", a miał to zapewnione przez tajemniczą jedność, jakby stałe podłączony kabelek ładowarki, "odwiecznej Miłości" z Trójcą. Ta milość za Życia Chrystusa przez Jego pokorę nie narzucała się z nachalnymi objawami, ale ta jego "Łaskawość" stale tam w Nim była pod ciśnieniem PODTRZYMYWANA DLA NAS. Czyli dla Kananejki, dla mnie i dla Was. Ta miłość Odwieczna została dopiero "odkorkowana" na Krzyżu, po przebiciu włócznią i wypłynięciu Krwi i Wody. Na przebłaganie za grzechy nasze i całego świata. "Dla Jego bolesnej męki miej miłosierdzie" .... To czy przed męką go nie miał? Miał.
A czemu Jezus tak powiedział? Bo był Żydem, a w mentalności biblijnej nieraz są wypowiedzi "przez zaprzeczenie". Jezus był świadomy, że może wszystko.
7 sierpnia 2024
Środa 18 tygodnia zwykłego
PIERWSZE CZYTANIEJr 31, 10. 11-12b. 13 (R.: por. 10d)Obietnica odbudowy Izraela
Czytanie z Księgi proroka Jeremiasza
«W owych czasach – mówi Pan – będę Bogiem dla wszystkich pokoleń Izraela, one zaś będą moim narodem».
Tak mówi Pan: «Znajdzie łaskę na pustyni naród, co wyszedł cało spod miecza; Izrael pójdzie do miejsca swego odpoczynku. Pan się mu ukaże z daleka: Ukochałem cię odwieczną miłością, dlatego też podtrzymywałem dla ciebie łaskawość. Znowu cię zbuduję i będziesz odbudowana, Dziewico–Izraelu! Przyozdobisz się znów swymi bębenkami i zaczniesz tańce pełne wesela. Będziesz znów sadzić winnice na wzgórzach Samarii; uprawiający będą sadzić i zbierać. Nadejdzie bowiem dzień, kiedy strażnicy znów zawołają na wzgórzach Efraima: Wstańcie, wstąpmy na Syjon, do Pana, Boga naszego!».
Tak bowiem mówi Pan: «Wykrzykujcie radośnie na cześć Jakuba, weselcie się pierwszym wśród narodów! Głoście, wychwalajcie i mówcie: Pan wybawił swój lud, Resztę Izraela!».
Oto słowo Boże.
«W owych czasach – mówi Pan – będę Bogiem dla wszystkich pokoleń Izraela, one zaś będą moim narodem».
Tak mówi Pan: «Znajdzie łaskę na pustyni naród, co wyszedł cało spod miecza; Izrael pójdzie do miejsca swego odpoczynku. Pan się mu ukaże z daleka: Ukochałem cię odwieczną miłością, dlatego też podtrzymywałem dla ciebie łaskawość. Znowu cię zbuduję i będziesz odbudowana, Dziewico–Izraelu! Przyozdobisz się znów swymi bębenkami i zaczniesz tańce pełne wesela. Będziesz znów sadzić winnice na wzgórzach Samarii; uprawiający będą sadzić i zbierać. Nadejdzie bowiem dzień, kiedy strażnicy znów zawołają na wzgórzach Efraima: Wstańcie, wstąpmy na Syjon, do Pana, Boga naszego!».
Tak bowiem mówi Pan: «Wykrzykujcie radośnie na cześć Jakuba, weselcie się pierwszym wśród narodów! Głoście, wychwalajcie i mówcie: Pan wybawił swój lud, Resztę Izraela!».
Oto słowo Boże.
PSALM RESPONSORYJNYJr 31, 10. 11-12b. 13 (R.: por. 10d)
Refren: Pan nas obroni, tak jak pasterz owce.
Słuchajcie, narody, słowa Pańskiego, *
głoście je na wyspach odległych i mówcie:
«Ten, który rozproszył Izraela, znów go zgromadzi *
i będzie nad nim czuwał jak pasterz nad swym stadem».
Refren: Pan nas obroni, tak jak pasterz owce.
Pan bowiem uwolni Jakuba, *
wybawi go z ręki silniejszego od niego.
Przyjdą z weselem na szczyt Syjonu *
i rozradują się błogosławieństwem Pana.
Refren: Pan nas obroni, tak jak pasterz owce.
Wtedy dziewica rozweseli się w tańcu *
i młodzieńcy cieszyć się będą ze starcami.
Zamienię bowiem ich smutek w radość, *
pocieszę ich i rozweselę po ich troskach.
Refren: Pan nas obroni, tak jak pasterz owce.
Słuchajcie, narody, słowa Pańskiego, *
głoście je na wyspach odległych i mówcie:
«Ten, który rozproszył Izraela, znów go zgromadzi *
i będzie nad nim czuwał jak pasterz nad swym stadem».
Refren: Pan nas obroni, tak jak pasterz owce.
Pan bowiem uwolni Jakuba, *
wybawi go z ręki silniejszego od niego.
Przyjdą z weselem na szczyt Syjonu *
i rozradują się błogosławieństwem Pana.
Refren: Pan nas obroni, tak jak pasterz owce.
Wtedy dziewica rozweseli się w tańcu *
i młodzieńcy cieszyć się będą ze starcami.
Zamienię bowiem ich smutek w radość, *
pocieszę ich i rozweselę po ich troskach.
Refren: Pan nas obroni, tak jak pasterz owce.
ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ (AKLAMACJA)Por. Łk 7, 16
Alleluja, alleluja, alleluja.
Wielki prorok powstał między nami
i Bóg nawiedził lud swój.
Alleluja, alleluja, alleluja.
Wielki prorok powstał między nami
i Bóg nawiedził lud swój.
Alleluja, alleluja, alleluja.
EWANGELIAMt 15, 21-28Wiara niewiasty kananejskiej
✠ Słowa Ewangelii według Świętego Mateusza
Jezus podążył w okolice Tyru i Sydonu. A oto kobieta kananejska, wyszedłszy z tamtych stron, wołała: «Ulituj się nade mną, Panie, Synu Dawida! Moja córka jest ciężko nękana przez złego ducha». Lecz On nie odezwał się do niej ani słowem.
Na to podeszli Jego uczniowie i prosili Go: «Odpraw ją, bo krzyczy za nami».
Lecz On odpowiedział: «Jestem posłany tylko do owiec, które poginęły z domu Izraela».
A ona przyszła, padła Mu do nóg i prosiła: «Panie, dopomóż mi».
On jednak odparł: «Niedobrze jest zabierać chleb dzieciom, a rzucać szczeniętom».
A ona odrzekła: «Tak, Panie, lecz i szczenięta jedzą okruchy, które spadają ze stołu ich panów».
Wtedy Jezus jej odpowiedział: «O niewiasto, wielka jest twoja wiara; niech ci się stanie, jak pragniesz!». Od tej chwili jej córka była zdrowa.
Oto słowo Pańskie.
Jezus podążył w okolice Tyru i Sydonu. A oto kobieta kananejska, wyszedłszy z tamtych stron, wołała: «Ulituj się nade mną, Panie, Synu Dawida! Moja córka jest ciężko nękana przez złego ducha». Lecz On nie odezwał się do niej ani słowem.
Na to podeszli Jego uczniowie i prosili Go: «Odpraw ją, bo krzyczy za nami».
Lecz On odpowiedział: «Jestem posłany tylko do owiec, które poginęły z domu Izraela».
A ona przyszła, padła Mu do nóg i prosiła: «Panie, dopomóż mi».
On jednak odparł: «Niedobrze jest zabierać chleb dzieciom, a rzucać szczeniętom».
A ona odrzekła: «Tak, Panie, lecz i szczenięta jedzą okruchy, które spadają ze stołu ich panów».
Wtedy Jezus jej odpowiedział: «O niewiasto, wielka jest twoja wiara; niech ci się stanie, jak pragniesz!». Od tej chwili jej córka była zdrowa.
Oto słowo Pańskie.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz